Ik ben zo bang, zo bang voor de toekomst.
Telkens weer wat inleveren, steeds weer iets minder kunnen. Echt een neerwaartse spiraal en geen idee hebben waar het stopt. Of zou het nooit stoppen?
En dat ik mijn werk en huis kwijt raak, niet meer zelfstandig kan leven. Dat ik dan afhankelijk word van anderen.

Herken je dat beeld?
Zo was mijn beeld enkele jaren geleden ook.
Nu heb ik die angst niet meer. Ik heb grote emotionele opruiming gehouden en ik ben zo van alle klachten en medicijnen af gekomen.
Met als gevolg dat ik weer alles kan wat ik kon voor ik werd aangereden.

 

Ik ben zo bang dat ik afhankelijk word

 

Dat was eigenlijk wel mijn grootste angst. Mijn werk kwijtraken en daardoor ook mijn eigen huis, mijn thuis, en dat anderen alles voor mij zouden beslissen.

Mijn werk raakte ik kwijt in een fusie proces. Toen kwam de angst mijn huis kwijt te raken wel dichtbij.
Toch was dat mijn geluk, ik kon aan mijzelf gaan werken. Hierdoor heb ik de spiraal om kunnen buigen.

De werkelijke oorzaak van veel klachten is niet een lichamelijke oorzaak, bleek toen.
De echte reden was dat ik nooit geleerd had om mijn emoties te uiten. Ik mocht niet boos zijn, als ik boos was, werd gezegd dat het niet zo erg was. En als ik verdriet had, mocht ik niet huilen. Dus dan leer je vanzelf wel om alles in te slikken.

Maar als je dat 50 jaar lang doet, protesteert je lichaam steeds harder. Steeds krachtiger net zo lang totdat je een keer luistert naar wat het jou te vertellen heeft.
Dat doet ze door je lichamelijke klachten te geven, zodat je pas op de plaats moet maken.

 

Leren luisteren naar mijn lichaam

 

Pas op de plaats maken, dat was er niet bij. Ik was immers opgevoed met altijd maar doorgaan.
Als ik weer eens mijn stem kwijt was, dan bleef ik thuis. Want dat gaat niet als je regelmatig de telefoon moet beantwoorden of mensen aan de balie hebt.
Had ik migraine, nou dan bleef ik wel liggen. Maar met alleen maar hoofdpijn, ging ik gewoon werken.
Last van de peesschede in mijn pols? Dan maar rust en steun geven en ook dan gewoon naar het werk.

Zo ging het ook met alle klachten die ik ontwikkelde nadat ik was aangereden. Ik nam niet de tijd om naar mijn lichaam te luisteren. Want ik had echt geen idee dat er een onderliggende reden kon zijn voor mijn klachten.

Toen ik in aanraking kwam met EFT (Emotional Freedom Techniques) kon ik vanaf de eerste sessie steeds meer.
En ik merkte dat niet alleen zelf, ook mijn omgeving zag en merkte dat. Beetje bij beetje overwon ik alle lichamelijke klachten en ongemakken. Mijn lichaam deed steeds meer alles van voor ik werd aangereden. Tot het moment kwam dat ik ook mijn medicijnen kon afbouwen. Om vervolgens met behulp van een natuurgeneeskundige alle medicijnresten op te ruimen.

 

Ik ben zo bang is nu verleden tijd

 

Doordat ik steeds meer emoties opruimde, veranderde mijn leven. Ik kreeg meer zelfvertrouwen doordat ik weer alles zelf kon, zonder mij af te hoeven vragen of het wel zou lukken.
En dat is een proces dat nog steeds doorgaat. Zo ben ik nu (september 2021) op het punt gekomen dat ik zonder steunzolen kan. Iets wat ooit de oplossing zou zijn, maar niet voor mij de gebruikelijke goede resultaten gaf die de arts anders had.

Ook zonder dat ik mij verdiept heb in deze techniek om anderen te helpen, kon ik mijzelf helpen. Zo eenvoudig werkt het als je weet hoe.
Ik leer jou dus ook hoe jij jezelf kunt helpen. Je wordt dus niet afhankelijk van mij. Maar je moet wel met jezelf aan de slag gaan met je emoties en onderwerpen waar je tegenaan loopt.
Tot nu toe heeft iedereen die bij mij kwam al tijdens de eerste sessie een positieve verandering gemerkt.

 

Wil jij van je angst af?

Laat hieronder een reactie achter wat jij gaat doen.

Je kunt gelijk een afspraak maken in mijn agenda.

Neem contact op als je eerst kennis wilt maken.

Heb je last van pijn na het ongeluk? Lees dan hier hoe het mijn leven beïnvloed heeft.

Wil jij alle blogs over het onderwerp depressief na een ongeluk lezen? Klik dan hier.
Heb jij last van somberheid, op de andere website heb ik algemene blogs over dit thema geschreven.

Share This