“Waarom gaat het niet zoals ze zeggen?” Ik heb mij dat vaak wanhopig afgevraagd nadat ik was aangereden.

Ik zou immers volledig hersteld zijn. Waarom dan nog steeds …..

  • slapen met een kussentje onder mijn voet omdat ik mijn voet niet plat kan leggen?
  • niet kunnen zwemmen?
  • kan ik dan slechts een kwartiertje in de tuin werken en de rest van de dag niets meer?
  • is een wandeling maken nog steeds niet mogelijk?
  • een dikke voet?
  • verkrampt mijn kuit op een plek?

Ik was vaak boos, teleurgesteld, verdrietig en daar voelde ik mij niet beter door. Integendeel, ik voelde mij steeds vervelender. Bovendien voelde ik mij niet gehoord als ik dit zei.

 

De frustraties over waarom gaat het niet zo gaat als ze zeggen

 

Nadat alles verzekeringstechnisch was afgehandeld rond de aanrijding, kreeg ik precies op de plek die verkrampte een zweepslag. Ik deed niets bijzonders, een verkeerslicht sprong op groen en ik zette af om verder te fietsen.
Mijn fysiotherapeute hield rekening met mijn angst voor dystrofie, want daar was al eerder aan gedacht.
In de regel was ik niet alleen, waren we met meer in de oefenzaal. Zo sprak ik regelmatig met iemand die nog minder mobiel was na een ongeval.

In mijn gesprekken met haar kwam langzaam het besef dat ik mijzelf tegenwerkte.
Het verschil tussen ons was dat zij verder was met accepteren. Ik accepteerde mijn situatie niet, want ik hield nog vast aan het volledige herstel dat was toegezegd.
Beetje bij beetje leerde ik mijzelf om mij niet druk te maken als ik dingen niet kon. Of als ik een slechte dag had en bijvoorbeeld na 2 minuten merkte dat ik helemaal niets in de tuin kon doen.
Ook toen er steeds meer ongemakken bij kwamen, bleef ik relatief rustig. Maar ik vond het leven er niet leuker op worden.

De omslag kwam pas op het moment dat ik aan de slag ging met alle teleurstelling, onbegrip, verdriet, boosheid. Door dat op te ruimen, kwam er ruimte en kon ik steeds meer. Dat was al gelijk merkbaar na de eerste sessie, iets wat een reguliere psychologische behandeling niet deed. In tegendeel, ik kreeg steeds meer klachten.

 

Wil jij hier ook anders mee omgaan?

Laat hieronder een reactie achter wat jij gaat doen.

Je kunt gelijk een afspraak maken in mijn agenda.

Neem contact op als je eerst kennis wilt maken.

Heb jij het gevoel dat je niet gehoord wordt na je ongeluk? Ik herken dat en heb er meer blogs over geschreven.

Wil jij alle blogs over het onderwerp depressief na een ongeluk lezen? Klik dan hier.
Heb jij last van somberheid, op de andere website heb ik algemene blogs over dit thema geschreven.

Share This