Ik stel niemand teleur, zo dacht ik er over toen ik na mijn scheiding alleen op stap ging. Als ik een slechte dag had, dan maakte het niet uit. Ik kon doen en laten wat ik wilde, zonder dat anderen het gevoel kregen dat ik hun dag verpest had als ik een slechte dag had.

Ik ga graag naar zee, even letterlijk alles achter mij laten. Een dagje ontspannen in Zandvoort of op vakantie, zoals op deze foto in Scheveningen uit augustus 2009.
Sta ik op het strand en merk ik dat het die dag geen lange afstanden worden, wie heeft er dan last van? Niemand anders dan ikzelf. Ik loop minder ver, blijf langer ergens zitten. Bovendien heb ik een keukenhanddoek in de tas zodat ik met mijn voeten op een andere stoel kan zitten.

 

Ik stel niemand teleur en ik kan gelijk al meer

 

Ik stelde nadat ik was aangereden constant anderen teleur.
Samen in de tuin werken ging niet, terwijl de hele tuin nog aangelegd moest worden. Ja, een kwartiertje lukte nog met moeite. Daarna kon ik de rest van de dag op de bank zitten met mijn voet omhoog. En misselijk van de pijn die van mijn voet omhoog ging naar mijn hoofd.
Boodschappen doen, dat deed ik wel, maar een dagje naar de stad, dat was op een goede dag na een uur ook wel over.
Een dagje weg? Oef, ik werd wakker met een steeds ergere hoofdpijn als dat gepland stond. Dan lukt het niet om met de andere mee te komen. En ze zeiden ook dat ze niet blij waren als ik afhaakte. Of dat ik ongezellig als ik niet sprak omdat ik niet alleen pijn had, maar over elke stap moest nadenken.

Na mijn scheiding ontwikkelde ik steeds meer klachten, kreeg ik telkens medicijnen erbij. In dat opzicht zat ik in een neerwaartse spiraal.
Als ik alleen ergens naar toe wilde gaan, was het nog steeds afwachten of ik een goede of slechte dag zou hebben. Maar er waren wel twee grote verschillen.
Het eerste verschil was dat ik niet meer wakker werd met hoofdpijn van de spanning of ik het wel vol zou kunnen houden.
Als tweede verschil merkte ik dat ik het beter vol kon houden. Dat kwam doordat de druk was weggevallen om te voldoen aan de verwachtingen van anderen.

 

En toen kwam de oplossing

 

Ik had al opgemerkt dat ik minder last had van allerlei klachten als ik het accepteerde. Dus niet boos worden, toch doorgaan terwijl het pijn deed. Maar stoppen en mijn rust nemen.
Zeker, dat lag niet in mijn aard en was best moeilijk in het begin. Ik had immers geleerd doorgaan, wat er ook gebeurt.

Alleen kwam ik er later pas achter dat ik nog steeds boos en verdrietig was over alles wat er tegen mij was gezegd. Alle keren dat ik niet mee kon met een ander en die de teleurstelling duidelijk liet merken.
Pas toen ik met die emoties aan de slag ging, kwam er een verandering. Ik ging niet meer achteruit, maar juist vooruit. Ik kan nu zonder zorgen de deur uitgaan om iets te doen, alleen of met anderen. Het maakt niet uit wat ik van plan ben, alleen het OV of weer kan voor een ander plan zorgen.

 

Stel jij anderen teleur? Kom dan nu in actie!

Laat hieronder een reactie achter wat jij gaat doen.

Je kunt gelijk een afspraak maken in mijn agenda.

Neem contact op als je eerst kennis wilt maken.

Voel jij je machteloos en moedeloos na een ongeluk? Lees alle blogs over dit onderwerp.

Wil jij alle blogs over het onderwerp depressief na een ongeluk lezen? Klik dan hier.
Heb jij last van somberheid, op de andere website heb ik algemene blogs over dit thema geschreven.

Vind je het moeilijk om jezelf te accepteren hoe het nu is? Lees dan deze blogs.
Over het thema eigenliefde vind je hier de blogs.

Share This